MoHeels

Fully dressed maar nóóit in kokerrok: de zakelijke fietser

Al zo lang ik werk, ga ik daar bij voorkeur op de fiets naartoe. Lange tijd was dat routine: ’s ochtends op een vaste tijd mijn fiets uit het schuurtje, regenbroek in de tas voor het geval dát. Op de vertrouwde route nog wat dromen en bij aankomst op het werk de boel (haar, make-up, kleding) fatsoeneren. De fiets is fantastisch voor woon-werkverkeer.

Maar toen werd ik ondernemer. Weg vaste tijden, vertrouwde route en dito werkplek. In plaats van naar een kantoor met fietsenkelder en omkleedvoorzieningen, verplaats ik me nu vaak kriskras door de regio. Ik ga van koffiebar naar boardroom naar bouwplaats voor zakelijke afspraken. Daarbij neem ik mijn eigen laptop en kantoor mee, plus de standaard vrouwentas met deo, make-up, telefoon en reservepanty. Vaarwel fiets dus? Niet voor mij. Want mag ik je voorstellen aan Monique, de zakelijke fietser?

Hakken en een flinke tas

De zakelijke fietser. Ik ben het begrip nog nergens tegengekomen. Toch denk ik dat er veel meer zoals ik moeten zijn (of denken we dat al snel per definitie ?). Mensen die geen vaste werklocatie hebben maar het liefst op de fiets naar zakelijke afspraken gaan, al of niet in combinatie met de trein. In mijn geval betekent dat dat ik regelmatig fully dressed, in jurk of pak, met hakken en een flinke tas, op de OV-fiets spring. Het gaat sneller dan bus of tram, het houdt me fit en het bespaart me gefrustreerde zoektochten naar parkeergelegenheid. En boven alles: het geeft me tijd om met de wind in mijn haren mijn gedachten de vrije loop te laten.

 

Dan sta je daar met al je zakelijke fietsambities toch even tot tien te tellen.

 

Aandachtspuntje

Maar eerlijk is eerlijk: zakelijk fietsen valt niet altijd mee. De eerste lessen zijn snel geleerd: draag nooit een kokerrok, tenzij je je graag half in je ondergoed en met onbeholpen X-benen stuntelend fietst (waar blijft de OV-fiets met rokzadel?). Neem ook áltijd een paar slippers mee om van de fietsenstalling naar het perron te kunnen rennen. En dan komt ook onvermijdelijk een keer het moment dat je een écht belangrijke afspraak hebt op een afgelegen plek als de Rotterdamse haven. En dat dan bij de OV-fietsverhuur op het station het systeem plat blijkt te liggen. Je ziet negenhonderd fietsen staan, maar je mag er geen meenemen. Ook niet als je je rijbewijs achter laat. Ook niet als je smeekt als een vrouw op hakken. Dan sta je daar met al je zakelijke fietsambities toch even tot tien te tellen.

Conversation starter

Ik ben er wel gekomen hoor, die middag in Rotterdam. Bij een eerdere opdrachtgever in de buurt kon ik gelukkig een fiets lenen (nogmaals bedankt Verkeersonderneming!). Maar het heeft me aan het denken gezet. Want heeft Nederland in de zakelijke fietser niet een enorm interessante nieuwe doelgroep? We hebben auto’s-van-de-zaak en de NS-businesscard, maar waarom niet inzetten op zelfstandig professionals, adviseurs, advocaten, you-name-it, die fietsen? Het is goed voor het milieu, de filedruk en de gezondheid. Bovendien, zo ervaar ik als ik weer eens ergens een parkeerplaats afsla tegenover een verbaasde receptie: het levert gegarandeerd een leuk gesprek op bij je klanten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *