5jaar2019

Vijf jaar on the MO VE

Het is deze maand vijf jaar geleden dat ik het deed. Het was de spannendste werkdaad so far: mijn “leukste baan ooit” als lobbyist bij de ANWB opzeggen om voor mezelf te beginnen. Waarom in hemelsnaam? Omdat ik behoefte heb aan beweging, aan nieuwe ontwikkelingen en omgevingen. Nou, die heb ik gekregen… Pas op met wat je wenst? MO VE gaf mij afwisselend het gevoel in een sneltrein, een achtbaan of in een doolhof te zijn beland.

Spaanse berg

Mijn begintijd was er één uit het boekje van de startende ondernemer: een zoektocht naar wat ik de wereld precies te bieden had. Het duurde zeker een jaar voordat ik dat echt scherp had. Mijn kernkwaliteiten bleken eigenlijk precies te zitten in wat ik eerder al deed. Ik onderzoek bij organisaties waar hun belangen liggen, breng die bij elkaar en bouw dat uit tot iets groters. Stakeholders betrekken, coalities vormen, maatschappelijke thema’s zichtbaar maken: daar moet je mij voor hebben. Dus toen ik op een Spaanse berg mijn eenjarig bestaan vierde, had ik het helder: ik ben een Krachtenbundelaar.

Hakken aan

Na vijf jaar zijn de G-krachten weliswaar iets minder heftig, maar nog steeds heb ik elke dag het gevoel dat ik volop in beweging ben. Soms tegen wil en dank, als iets niet lukt of als werk en privé met geen mogelijkheid fatsoenlijk samen in mijn week passen. Maar meestal geniet ik van alle dynamiek. Van de mobiliteitsalliantie tot fietsambassadeurs en van dagvoorzitter tot stakeholdermanager: geen dag is hetzelfde. En wie me kent weet: ik trek er het liefst mijn hakken bij aan.

Wheelies

Dat hakken in de mobiliteitswereld nog lang geen gemeengoed zijn, viel me een keer op toen ik op een congres acht grijze mannen op rij als sprekers geprogrammeerd zag staan. Acht stuks! Dat bracht me op het idee om vrouwen in de mobiliteitswereld bij elkaar te brengen en ons gezamenlijk sterker te profileren. Zo werd het vrouwennetwerk [W]heels geboren; een initiatief waar mijn krachtenbundelaarshart sneller van gaat kloppen.

Aan-knop

Vijf jaar MOVE zijn omgevlogen. Een planning voor de komende vijf jaar heb ik niet. Wel vallen er regelmatig nieuwe kwartjes. Zo zocht een organisatie uit mijn netwerk onlangs een lid voor de Raad van Toezicht op het thema belangenbehartiging. Het was of er van binnen iemand met volle kracht op mijn ‘aan’-knop duwde. ‘Ja! Ik wil dit! Hier wil ik me in ontwikkelen!’ En hop, Monique had al de (ook enthousiaste) directeur gesproken, was in de pen geklommen, had een gesprek met het wervingsbureau gehad en ondertussen de hakken vast weer aangetrokken. Twee maanden lang zat ik in gedachten al aan de bestuurderstafel, tot ik terug op aarde werd gezet. Er waren kandidaten met meer ervaring.

Ik kijk er glimlachend op terug. Deze kans ging aan mijn neus voorbij, maar opende wel een deurtje. De advies- en netwerkrol van toezichthouder of commissaris wil ik verder verkennen. Dus verdiep ik me erin en volg een opleiding. Zo blijf ik steeds opnieuw ontdekken waar en hoe ik het meest van meerwaarde kan zijn voor de maatschappelijke zaak. Want dat is wat me beweegt. I’m on the MO VE.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *